Annemieke van de Ven neemt afscheid als burgemeester
November 2026

bij haar installatie in 2019
Met een receptie op donderdag, gevolgd door een speciale Raadsvergadering een dag later, neemt Annemieke van de Ven afscheid als burgemeester van Reusel-De Mierden. Toen ze in 2019 op 61-jarige leeftijd door de Commissaris van de Koning (Wim van der Donk) de ambtsketen kreeg omgehangen, wist ze dat ze mooie schoenen te vullen had. Er waren haar een aantal sterke vrouwen voorgegaan en voor haar was het de eerste burgemeestersklus. Maar na een hele periode van zes jaar en nog een bonusjaar toe, neemt ze met opgeheven hoofd afscheid van haar gemeente. Van de gebouwen, de vier dorpen en de voorzieningen. Van de verenigingen, maar vooral: van de mensen.

eem dorpspakket als nieuwe inwoner van Lage Mierde
Haar benoeming zeven jaar terug was voor Reusel-De Mierden een grote opluchting omdat hiermee aan fusieperikelen met andere Kempengemeenten een einde kwam. Van de ven woonde al snel in Lage Mierde, gewoon tussen de mensen, precies zoals ze dat zelf graag wilde. Ze rolde haar mouwen op en zag in haar periode een aantal mooie zaken gerealiseerd worden. Het waren zaken als de aanpak van het centrum van Reusel en Lage Mierde, maar daarnaast waren het vooral zaken op het meer persoonlijke vlak. Ze introduceerde Met Annemieke aan de koffie en ging bij de mensen thuis aan tafel, waarbij ze altijd een speciaal kopje achterliet. Ook zat ze met kinderen aan tafel, zoals met het schoolontbijt. Maar trots was ze ook met haar ontmoetingen met de veteranen in haar gemeente, wat uiteindelijk ook resulteerde in een eigen veteranenmonument. Of met de gildebroeders en zusters van de vijf gilden die de gemeente rijk is.
Ze genoot van de vele onderscheidingen die ze uit mocht reiken. De lintjes met Koningsdag en als het speciaal was ook op andere momenten. De bruidsparen die ze bezocht en de jaarlijkse bijeenkomst met alle gouden paren in de gemeente.
Als ze nu terugkijkt waren er ook de moeilijke momenten, zoals een vuurwerkongeval in Reusel waarbij diverse gewonden vielen en meerdere woningen beschadigd raakten. Ook de Coronaperiode overwon ze, zij het met de nodige aanpassingen. Zo werden de lintjes toen tijdelijk op gepaste afstand uitgereikt en kon het kopje koffie even niet plaats vinden in haar directe nabijheid.

gewoon tussen de mensen of de boer op en zoals hier ook asperges steken
Maar met haar lach, haar flexibiliteit en haar ongekunstelder manier om met mensen om te gaan, toonde ze zich een groot verbinder. Ze organiseerde tal van bedrijfsbezoeken, ook bij agrariërs die soms even weinig leuke dingen te melden hadden. Ze zette sporters in het zonnetje die iets speciaals bereikten, zoals de korfbalsters die nationaal kampioen werden. Ook ging ze uitdagingen niet uit de weg, zoals een ijsbad na een (iets) grotere opkomst bij de laatste verkiezingen.
Nu ze weer vertrekt uit de gemeente die haar lief was, hoopt ze wat meer tijd te kunnen vinden voor een partijtje golf en wat meer te kunnen reizen.
Ook een nog korte traditie wordt voortgezet want met Liselotte Franssen komt er opnieuw een vrouw aan het roer.

Haar afscheid deed ze in stijl, superlatieven schoten daarbij tekort. Ze stond niet in haar eentje in het middelpunt, maar liet ook anderen shinen zoals de vijf gilden van Reusel-De Mierden. Ook dirigeerde ze nog een keer de harmonieën Sirena (Hooge Mierde) en Concordia (Reusel), zoals alleen een echte Maestro dat kan.

Het afscheid in stijl als maëstro