De klokken luiden weer
Hulsels gebeier weer in ere hersteld

April 2026

Pastoor van Dijk overhandigd de afstandsbediening van de kerkklokken aan kerkbewoner Joost Swinnen

Na twaalf jaar van stilte komt er weer bijzonder leven vanuit de Hulselse kerktoren. Op het moment dat de kerk (in 2014) particulier verkocht werd, verdween ook de functie van de kerkklokken en er kwam zelfs een boete te liggen als de klokken onnodig geluid werden. Met de komst van de meer progressieve pastor David van Dijk waait er weer een andere wind in de Clemensparochie en hij nam het initiatief om weer leven in de klokken te krijgen. Bij een bijzondere samenkomst afgelopen zondag kwam het geluid weer uit de galmgaten van de torenspits. Bewoners haalden opgelucht adem nu dit stukje historie weer in ere hersteld is.
De kerk in de voormalige Hulselse Clemensparochie kent al aan roerige geschiedenis. Ruim 130 jaar terug brandde de toen nog houten kerk af, maar bij de herbouw van het nieuwe stenen gebouw kwam er weel een bijzondere klok te hangen. De koperen klingelaar woog maar liefst 260 kilo, in 1889 gegoten door de firma Petit en Fritsen. Maar toen de Duitsers in 1943 voor hun oorlogsproductie meer koper nodig hadden (brons, het materiaal van de klokken bestaat uit koper en tin) , verdween ook in Hulsel de vertrouwde beieraar.
“Dat was toen een ernstig gemis want het was voor de inwoners toen dé gelegenheid om elkaar te informeren over bijzondere momenten,” weet pastoor David van Dijk nog. “in die tijd hadden de mensen niet of nauwelijks radio, tv of een krant, daarom was de klok de enige mogelijkheid om hen te waarschuwen, voor een bijzonder moment, maar ook als de eredienst eraan kwam. ” Hij is nu opnieuw de herder in de Clemensparochie, maar zijn gebied omvat nu wel vier kerkdorpen. Dat Hulsel geen eigen kerkgeluid had om bijzondere momenten aan te kondigen zinde hem niet.
“Ik was blij verrast over de positieve reactie van Joost en Lot, de huidige bewoners van de kerk,” zegt Van Dijk. “Zij willen er graag aan meewerken dat de klok weer kan gaan beieren en nemen het stukje geluid dat het met zich meebrengt voor lief.”
“Dat geluid valt echt wel mee,” weet Joost Swinnen inmiddels. “Doordat de klok achter grote galmgaten hangt, hoor je hem buiten beter dan binnen.”
Met het inluiden van de klokken en de daarmee gepaard gaande afspraken, ligt er het voornemen om bij alle bijzondere momenten in het dorp de klok te gaan luiden. “En daar horen ook overlijdens van dorpsgenoten bij,” kijkt Van Dijk vooruit.
De pastoor wist uit de kerkelijke analen op te diepen dat de inwoners in de jaren veertig niet blij waren met de ontwikkelingen waarbij de Duitsers een kwalijke rol vervulden. – Wie met klokken schiet overwint de oorlog niet - .
Ook in 1948 waren de parochianen niet blij met de toen vernieuwde klok. “Er was er een van over de tweehonderd kilo besteld, maar daar bleef het nieuwe exemplaar toen verder bij achter,” ontdekte hij.
Dat de bewoners ook in 2014 niet blij waren met de ontwikkelingen van parochie en kerk, waarbij drie van de vier kerken in de nieuwe parochie gesloten werden, laat zich raden.
Tachtiger Koos Timmermans, die het grootste deel van zijn leven tegenover de kerk woonde, is ook blij dat hij het gebeier weer zal horen. “In eerdere tijden hoorden we om de haverklap het geklepel van het kleine klokje, zoals bij het aankondigen van het lof en andere diensten. Maar de grote klok waarschuwde voor brand en andere calamiteiten. Het verspreidde het nieuws als er een overlijden in de parochie was en wat al niet meer. Het is goed dat dit weer terug is.”
Voor de vrijwilligers van het plaatselijke kerkhof komt er nu wel een serieuze taak bij want zij krijgen de sleutel in handen om de klokken ook werkelijk in te schakelen.
“Dat zullen we zeker doen in overleg met kerkbewoner,” kijkt vrijwilliger Kees Seegers vooruit. “De sleutel komt in ons werklokaal op het kerkhof te hangen, daar kunnen we met een druk op de afstandsbediening het gebeier in gang zetten.”