Presto pedale Netersel
eigen wedstrijdervaringen tussen 1985 en 2004
De ‘koers der koersen’ zou je hem kunnen noemen: de Neterselse dikkebandenrace, daar de presto Pedale genoemd. Ieder op gelijke fietsen, drie rondjes om de kerk en dat zo hard mogelijk.
Het podium in 2002
En elke keer een vers bosje bloemen voor thuis
In het begin van de jaren tachtig hoorde ik ervan, het leek me wel een uitdaging en ik sloopte de spatborden van een oude fiets af. Al bij mijn eerste Presto Pedale kwam ik op het podium, ik was meteen besmet door het virus.
In het begin van de jaren tachtig hoorde ik ervan, het leek me wel een uitdaging en ik sloopte de spatborden van een oude fiets af. Al bij mijn eerste Presto Pedale kwam ik op het podium, ik was meteen besmet door het virus.
Tussen 1985 en 2005 nam ik zo’n 12 maal deel, ik eindigde altijd op het podium, behalve de laatste keer. Zes keer ging ik als winnaar over de streep. Opgezweept door de Pijn, speaker Johan Pijnenburg.
Eén limiet had ik me wel gesteld: op mijn vijftigste houdt ik ermee mee op..
In de wedstrijd was ik samen met Johan van der Heijden (helaas veel te jong overleden in 2016) een koningskoppel. Johan kon goed tempo rijden en kon meerdere ontsnappingen terughalen, terwijl ik een goede afmaker bleek in de sprint. Met tegenstanders zoals Henk en Dirk Michiels, maar ook de broers vd Huijgevoort uit Hapert was een juiste tactiek belangrijk. Ik voelde met JP van Poppel en Jerommeke Blijlevens, wetende dat het in de boerendorpjes in De Kempen allemaal wat anders ging dan bij de echte profs. Niet onvermeld mag blijven onze ploegleider Bert de Beijer (voor ons Bert d'n Breier). Vanuit zijn marktkraam met haak- en breigarens op de regionale markten maakte hij reclame voor ons. Voor, tijdens en na de koers regelde hij van alles en altijd was hij onze mentale toeverlaat. En hoofdsponsor natuurlijk.
Naast 6 x Netersel won ik ook de laatste twee edities van de koers in Hooge Mierde, vier van de vijf laatste keren in Wintelre etc. In Duizel werd ik 1 in de hekken gereden in de eindsprint en kwam ik daar nooit verder dan de tweede plek.
Maar de ervaringen waren geweldig,
de herinneringen onvergetelijk!!
In de wedstrijd was ik samen met Johan van der Heijden (helaas veel te jong overleden in 2016) een koningskoppel. Johan kon goed tempo rijden en kon meerdere ontsnappingen terughalen, terwijl ik een goede afmaker bleek in de sprint. Met tegenstanders zoals Henk en Dirk Michiels, maar ook de broers vd Huijgevoort uit Hapert was een juiste tactiek belangrijk. Ik voelde met JP van Poppel en Jerommeke Blijlevens, wetende dat het in de boerendorpjes in De Kempen allemaal wat anders ging dan bij de echte profs. Niet onvermeld mag blijven onze ploegleider Bert de Beijer (voor ons Bert d'n Breier). Vanuit zijn marktkraam met haak- en breigarens op de regionale markten maakte hij reclame voor ons. Voor, tijdens en na de koers regelde hij van alles en altijd was hij onze mentale toeverlaat. En hoofdsponsor natuurlijk.
Naast 6 x Netersel won ik ook de laatste twee edities van de koers in Hooge Mierde, vier van de vijf laatste keren in Wintelre etc. In Duizel werd ik 1 in de hekken gereden in de eindsprint en kwam ik daar nooit verder dan de tweede plek.
Maar de ervaringen waren geweldig,
de herinneringen onvergetelijk!!
